Zaterdag 5 september stond ’t Klooster in Schijndel volledig in het teken van het NK Junioren O21. Met negen deelnemers was gekozen voor twee verschillende poule-indelingen, zodat iedereen zoveel mogelijk speeltijd kon krijgen. De frames hadden een maximale speelduur van dertig minuten. In de knock-outfase was vervolgens ruimte gemaakt voor best-of-5-wedstrijden.

Dat leverde een lange, maar vooral gezellige snookerdag op, waarin samen werd gespeeld, gekeken en gegeten en waarin ervaren jeugdspelers en debutanten elkaar gedurende de dag steeds beter leerden kennen.

Negen spelers, twee verschillende poules

Poule A bestond uit Julius Hulsegge, Kyran Van Hove-Speltincx, Matthias Weening en Siebrand Bruin.

Hulsegge maakte vanaf het begin zijn ambities duidelijk. Hij won alle drie zijn wedstrijden en sloot de poulefase zelfs af met negen gewonnen en nul verloren frames. Van Hove-Speltincx eindigde als tweede en plaatste zich eveneens voor de halve finales.

Voor Matthias Weening begon de wedstrijddag overigens allesbehalve ideaal. Onderweg naar de afgesproken ophaalplek gleed hij op het natte wegdek met zijn fiets uit en kwam hij lelijk ten val. Daarbij blesseerde hij zijn hand. Desondanks besloot hij wel gewoon naar Schijndel af te reizen en het toernooi te spelen.

Bruin completeerde poule A en behoorde bovendien tot de spelers voor wie deze dag een eerste kennismaking met officieel wedstrijdsnooker betekende.

In poule B kwamen Benjamin Lamberts, Rutger Pragt, Sander Bertens, Iris Eijmberts en Bjarne Piekema in actie.

Lamberts, die de afgelopen twee jaar Nederlands kampioen O18 werd, eindigde bovenaan met zeven gewonnen frames uit acht. Pragt pakte de tweede plaats en daarmee het andere ticket voor de knock-outfase. Bertens werd derde, gevolgd door Eijmberts en Piekema.

Voor Rutger Pragt, Iris Eijmberts en Siebrand Bruin was dit hun eerste officiële snookertoernooi.

Europees poolkampioene ineens weer beginner

De deelname van Iris Eijmberts was daarbij bijzonder. Eijmberts behoort al tot de Europese top in het poolbiljart en kroonde zich deze zomer in Slovenië tot Europees jeugdkampioene 9-ball bij de meisjes. Een jaar eerder veroverde ze al twee bronzen medailles op het EK jeugd.

In Schijndel bevond ze zich ineens weer grotendeels in de rol van leerling.

Potten bleek daarbij bepaald niet het probleem. Technisch waren er maar weinig spelers die haar op dat vlak konden bijbenen. De verschillen werden vooral zichtbaar in de safeties. De regels waren ook grotendeels onbekend en daar hielpen de andere jeugdspelers haar gedurende de dag graag bij.

Halverwege het toernooi kreeg Eijmberts het advies om niet iedere mogelijkheid tot potten te benutten, maar wat vaker bewust een safety te spelen. Dat wierp vrijwel onmiddellijk zijn vruchten af.

En tussen alle traditionele snookerkeus leverde haar optreden nog een opvallend beeld op: de Europees kampioene speelde gewoon met haar vertrouwde carbon poolkeu.

Hopelijk blijft het niet bij deze ene kennismaking met wedstrijdsnooker.

Waardevolle eerste wedstrijddag voor Bruin

Ook voor Siebrand Bruin was vrijwel alles nieuw. Bruin speelt nog geen half jaar snooker, waarbij in die korte periode ook nog een zomerstop zat. Binnen Snookervereniging Groningen was zijn natuurlijke aanleg al eerder onderwerp van gesprek.

In Schijndel werd tegelijkertijd duidelijk hoeveel meer een toernooidag vraagt dan alleen ballen kunnen potten.

Urenlang geconcentreerd blijven, aandacht over verschillende wedstrijden verdelen, leren omgaan met goede en slechte momenten, tactische keuzes maken en steeds beter begrijpen waar en hoe positie te spelen: voor een speler die pas enkele maanden bezig is, komt er op zo’n dag enorm veel tegelijk voorbij.

De resultaten waren deze keer nog ondergeschikt. Juist de ervaring van zo’n lange wedstrijddag is waardevol voor de verdere ontwikkeling.

Nog een ruwe bolster, maar wel eentje waarvan we graag zien hoe hij zich de komende jaren ontwikkelt.

Van onbekende clubspeler naar titelkandidaat

Ook Rutger Pragt begon de ochtend zonder eerdere officiële toernooi-ervaring.

Pragt is inmiddels ruim twee jaar lid van Snookervereniging Groningen en studeert Geschiedenis aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij kwam destijds als vrijwel onbekende speler binnenlopen, maar wist in zijn eerste seizoenen al snel de huiscompetitie te domineren.

In Groningen wist men dus inmiddels wel dat Pragt een goede speler was.

Wat hij in Schijndel liet zien, was echter van een ander niveau.

Het was niet zo dat vanaf het eerste frame alles vanzelf ging. Vroeg op de dag was hij soms nog duidelijk zoekende naar zijn spel en zijn frustratie over missers was af en toe zichtbaar.

Naarmate de dag vorderde, gebeurde juist iets interessants: dat werd steeds minder.

Dezelfde pre-shotroutine. Dezelfde manier van kijken. Dezelfde rustige opbouw. Steeds opnieuw dezelfde aanleg.

En vooral: steeds opnieuw breaks.

Gedurende de dag ontstond daardoor een passende bijnaam:

Mr Consistency.

Een break van 49 zet de toon

De grootste serie kwam al in de poulefase. Pragt maakte een break van 49, de hoogste break van het kampioenschap.

Daarmee bleef hij slechts één punt onder de hoogste break van het voorgaande jeugdseizoen: de 50 van Benjamin Lamberts.

Maar belangrijker dan die ene 49 was misschien wel wat daarna bleef gebeuren. Ook later op de dag noteerde Pragt onder meer breaks van 36, 24, 24, 23, 21 en verschillende series van twintig en net daaronder.

Geen eenmalige uitschieter, maar een patroon.

Kyran schakelt tweevoudig O18-kampioen uit

In de eerste halve finale trof Kyran Van Hove-Speltincx Benjamin Lamberts.

Op papier bepaald geen gemakkelijke opgave. Lamberts had niet alleen poule B gewonnen, maar is ook twee jaar op rij Nederlands kampioen O18 geworden.

De uiteindelijke 3-0 voor Van Hove-Speltincx vertelt echter niet het volledige verhaal.

Het openingsframe bleef lang spannend. Kyran trok het uiteindelijk op blauw naar zich toe; Benjamin had op dat moment op roze al een snooker nodig.

Ook het tweede frame bleef competitief. Halverwege kreeg Lamberts een ongelukkige situatie nadat hij een rode bal potte en zichzelf vervolgens in het pack snookerde. Drie pogingen om zwart te raken mislukten en kostten hem in totaal 21 punten.

Van Hove-Speltincx bleef daarna rustig zijn punten verzamelen. Ook dit frame werd pas laat, op roze, beslist.

In het derde frame ging het aanvankelijk opnieuw redelijk gelijk op. Maar richting de finish bleef Kyran scherp. De eenvoudige ballen gingen erin en langzaam trok hij ook dit frame naar zich toe. Een overtuigende uitslag tegen de tweevoudig O18-kampioen en bovendien een relatief korte halve finale. Kyran kreeg daardoor ruim de tijd om uit te rusten voor de eindstrijd.

Van 1-2 achter naar de finale

De andere halve finale tussen Julius Hulsegge en Rutger Pragt verliep totaal anders.

De eerste twee frames werden verdeeld, waarna het derde frame veranderde in een thriller.

Met nog ongeveer een minuut op de klok stond Pragt comfortabel voor. De wedstrijdleiding gaf aan hoeveel speeltijd er nog resteerde. Omdat er inmiddels nog maar drie kleuren op tafel lagen, ontstond kort discussie of de tijdslimiet misschien kon worden losgelaten.

Daar werd bewust niet voor gekozen. De spelers waren vooraf niet geïnformeerd over zo’n mogelijke uitzondering en halverwege een wedstrijd de regels veranderen zou niet juist zijn geweest.

Toen kwam Hulsegge ineens bijzonder sterk terug. Hij potte blauw én roze en het was gedaan. Hulsegge pakte het frame en nam daarmee een 2-1 voorsprong.

Het had een moment kunnen zijn waarop de wedstrijd Pragt volledig uit handen glipte. Zeker na een lange wedstrijddag en na een frame dat op zo’n ongebruikelijke manier kantelt.

Maar weer verscheen dezelfde routine.

Geen haast. Geen grote verandering. Gewoon opnieuw beginnen.

Pragt won het vierde frame en dwong een beslissend vijfde frame af. Ook daarin hield hij zijn niveau vast.

Van 1-2 achter naar 3-2 winst.

Bij zijn eerste officiële snookertoernooi stond Rutger Pragt in de finale van het Nederlands kampioenschap.

De finale verhuist

Inmiddels was het in ’t Klooster een stuk drukker geworden.

De finale stond aanvankelijk gepland op de centraal gelegen tv-tafel, waar gedurende de dag de livestreaminstallatie had gestaan. Met steeds meer mensen rondom die tafel kregen beide spelers de keuze: daar blijven spelen of verhuizen naar een rustiger deel van de zaal.

Pragt vond het eigenlijk wel best. Van Hove-Speltincx had liever wat meer rust.

Daarom werd de livestreaminstallatie in hoog tempo gedemonteerd, verplaatst en opnieuw opgebouwd. Niet veel later konden de camera’s weer aan en begon de finale op een andere tafel.

De één uitgerust, de ander onverstoorbaar

Op papier had Kyran misschien de betere voorbereiding op de finale.

Zijn halve finale was relatief snel afgelopen. Hij had de regerend tweevoudig O18-kampioen met 3-0 verslagen en vervolgens voldoende tijd gehad om tot rust te komen.

Pragt had daarentegen net vijf intensieve frames achter de rug.

Toch leek de lange dag juist bij hem steeds minder invloed te hebben.

Het leeftijdsverschil tussen beide finalisten bedroeg zes jaar en het verschil in  belastbaarheid werd juist in deze fase zichtbaar. Waar jongere spelers na zo’n lange dag begrijpelijkerwijs steeds harder moeten werken om hun concentratie vast te houden, bleef Pragt ogenschijnlijk precies hetzelfde doen als uren daarvoor.

Routine. Aanleggen. Scoren. Opnieuw.

‘Hier kan ik ook niets tegen doen’

Van Hove-Speltincx had zelf een uitstekend kampioenschap gespeeld.

Een paar uur eerder had hij nog laten zien hoe meedogenloos hij kon zijn zodra zijn tegenstander kansen liet liggen.

Nu zat hij aan de andere kant van dat verhaal.

Pragt bleef breaks produceren. In de finale volgden onder andere een 36, tweemaal een 20 en verschillende kleinere bijdragen. Kyran kreeg daardoor steeds minder gelegenheid om zelf een frame naar zijn hand te zetten.

Zijn verzuchting richting het einde van de wedstrijd vertelde eigenlijk alles:

Hier kon hij op dat moment ook niets tegen doen.

Met 3-0 won Rutger Pragt de finale.

Zijn allereerste officiële snookertoernooi eindigde daarmee direct met een Nederlandse titel.

Van buiten koelbloedig

Wie gedurende de knock-outfase alleen naar Pragt keek, kon gemakkelijk denken dat niets hem werkelijk raakte.

Dat beeld bleek tijdens de nabespreking in de auto terug naar Groningen niet helemaal te kloppen.

Onder die kalme buitenkant was wel degelijk spanning aanwezig. Rutger vertelde achteraf dat hij zich aan het begin van de finale helemaal niet zo zeker voelde als het eruitzag.

Pas na het winnen van het eerste frame begon het geloof echt te groeien.

Toen ontstond bij hem voor het eerst het gevoel: deze titel kan van mij worden.

Van buiten bleef ondertussen gewoon Mr Consistency staan.

Meer dan alleen de uitslag

Toch was het belangrijkste resultaat van de dag misschien niet de naam die uiteindelijk bovenaan het wedstrijdschema stond.

Met negen deelnemers is het Nederlandse jeugdsnooker nog altijd klein. Maar de groep groeit.

De volgende stap: Jong Oranje

Tijdens het kampioenschap werd met de jeugdspelers ook het plan voor een toekomstige Jong Oranje-selectie snooker gedeeld.

De precieze uitwerking volgt de komende maanden, maar de gedachte erachter is duidelijk.

Er moet een bredere groep jonge spelers ontstaan die structureler kan trainen, wedstrijden kan spelen en gevolgd kan worden in hun ontwikkeling. Vanuit die groep kan uiteindelijk worden bepaald welke spelers Nederland vertegenwoordigen bij internationale kampioenschappen.

Daarmee wordt een NK als dit meer dan alleen de wedstrijd om één titel.

Het is ook een plek waar nieuwe spelers ervaring opdoen, waar gevestigde jeugdspelers elkaar uitdagen, waar talent uit andere keusporten kennismaakt met snooker en waar een groep kan ontstaan die elkaar de komende jaren steeds vaker tegenkomt.

Uitslagen knock-outfase

Halve finales

Kyran Van Hove-Speltincx – Benjamin Lamberts 3-0
Rutger Pragt – Julius Hulsegge 3-2

Finale

Rutger Pragt – Kyran Van Hove-Speltincx 3-0

Nederlands kampioen Junioren O21 2026: Rutger Pragt!

Met dank aan: Bram Downes